Offerman Consulting
spacer Zone

Achter de wolken...

Drie jaar terug rende iedereen als een kip zonder kop rond in cyberspace. De information overload verdoofde de zintuigen, en de niet-bij-te-benen internet-tijd bezorgde menigeen een euforische gekte. Overinvesteringen als gevolg van overspannen verwachtingen waren het resultaat. De overheden deden naar hartelust mee door nooit-verdiende inkomsten alvast via peperdure UMTS licenties uit de telecom-markt te trekken. En beursgenoteerde ondernemingen lieten zich zo ver door de beleggers en hun roep om double-digit groeipercentages leiden, dat ze niet alleen hun gedegen lange-termijn strategie uit het oog verloren, maar zich zelfs lieten verleiden tot regelrechte fraude.

Maar geen manie zonder de kater van de depressie. De huidige, negatieve conjunctuur doet zwakkere en al te vooruitstrevende bedrijven de das om, of doet deze opgaan in sterkere of behoudender branchegenoten. De killers en koopjesjagers ruiken bloed, en spreken hun oorlogskas aan om te winkelen op een goedkope markt. Het is verslinden of verslonden worden.
De malaise op de beurs werkt door naar de rest van de economie. Banken kunnen fluiten naar hun uitstaande leningen. Institutionele beleggers maken zich hardop zorgen over het nakomen van hun verplichtingen. En particulieren die eerst hun stukjes al zagen verschrompelen, gaan in toenemende mate gebukt onder de lasten van hun overgeconsumeerde hypotheek nu de huizenmarkt steeds meer onder druk komt te staan. Daarbij komt dat de belegger niet alleen zijn vertrouwen in de markt heeft verloren, maar ook in de beurs zelf als betrouwbare graadmeter daarvan.

Ondanks dit alles, is er voldoende troost voorhanden. Waar Internet tot voor kort vooral een onbruikbaar speeltje voor academici en technofielen was, is dat op dit moment de meest gebruikte technologie voor de interconnectie van systemen, organisaties en mensen geworden. Diezelfde open technologie is inmiddels een standaard voorziening op elke werkplek, in ieder huis, en via de mobiele telefoon op ieder mens. Daarmee is in slechts een paar jaar tijd de eerste versie van een enorme infrastructuur aangelegd, waarvan we de mogelijkheden nog maar nauwelijks kunnen bevroeden.

De huidige crisis moeten we dan ook vooral zien in het licht van een veel langduriger ontwikkeling. Alle groei is cyclisch, gaat gepaard met stuipen. Geen expansie zonder consolidatie. En hoewel menigeen er op dit moment niet aan moet denken, komt de volgende golf er alweer aanrollen.

Dit is niet alleen de tijd om de wonden te likken en lering te trekken, maar ook om vooruit te kijken. Wie klaar is met het opruimen van producten en diensten die alleen bestaansrecht hadden in een hoogconjunctuur, en zijn te corpulente organisatie heeft afgeslankt, zal zich toch weer bezig moeten gaan houden met innovaties. Totdat de markt rijp is om deze daadwerkelijk weer in vliegende vaart te implementeren, is er de gelegenheid om wat anticyclische graantjes mee te pikken, te zorgen voor de juiste resources.

Voor wat nu het grootste probleem van de markt lijkt te zijn, het geschonden vertrouwen van de investeerder, kunnen we ons zonder meer verlaten op zijn meest menselijke eigenschappen: zijn korte geheugen en zijn "neus voor een buitenkansje".