Systeembeheerder verdwijnt uit rekencentrum

KVM switches worden volwassen

Server systemen en netwerk apparatuur worden allang niet meer bediend vanaf een eigen werkplek. De aansluitingen voor terminal, monitor, toetsenbord en muis van alle systemen worden verbonden met een KVM switch (Keyboard, Video, Mouse), voorzien van een enkele of hoogstens een paar werkplekken. Beheerders schakelen vanachter hun eigen bureau over de verschillende aangesloten servers, en kunnen die via een softswitch zelfs op afstand aan- en uitschakelen. Naarmate de KVM switches steeds volwassener worden, hebben beheerders in het rekencentrum zelf steeds minder te zoeken.

De allereerste KVM switches waren kleine kastjes met een eenvoudige draaischakelaar. Ze ondersteunden maar een enkele KVM set en twee tot maximaal acht server systemen. Omdat deze knutsels maar een hele beperkte hoeveelheid elektronica bevatten, gebeurde het regelmatig dat de communicatie tussen het toetsenbord of de muis en de server niet meer synchroon liep. De besturing van de betreffende server kon in het ergste geval alleen worden teruggekregen door deze te herstarten.

Kleine switches, met een prijs van rond de 500 Euro, doen het bij uitstek goed in de SOHO (Small-Office, Home-Office) markt. Daar worden ze vooral gebruikt omdat dat gemakkelijker is, bijvoorbeeld om via een docking station ook de laptop vanachter een echte monitor en toetsenbord te kunnen bedienen, maar ook om de kosten van een of meer extra monitoren uit te sparen. Met het bespaarde geld kan men bovendien gemakkelijk een goed scherm van 19 of zelfs 21 inch aanschaffen. Krijg je daarbij ook nog een aanzienlijk gebruiksvriendelijker werkplek, dan is de aanschaf van een kleine KVM switch gauw gedaan.

Tegenwoordig zijn de instapmodellen onder de KVM switches gelukkig een stuk betrouwbaarder en daardoor veel bruikbaarder dan hun voorgangers. Zelfs de allerkleinste bevatten wat wel een actieve of keep-alive interface wordt genoemd. Dat betekent dat de interfaces van de KVM switch, gevoed door de stroom van de server zelf, de muis en toetsenbord communicatie met de server blijven onderhouden, ook (of eigenlijk vooral) als deze server op dat moment niet actief is. Op die manier wordt voorkomen dat de communicatie met een server niet meer kan worden opgepakt als daarnaartoe wordt teruggeschakeld.

Beheersbaarheid

In de professionele wereld speelt de prijs van de monitoren geen rol. De prijs van geklimatiseerde en beveiligde server ruimten echter des te meer. Maar belangrijkste argument daar is wel die van de beheersbaarheid. Afgezien van het feit dat dergelijke ruimten geen prettige omgevingen zijn om te werken, wil je niet constant personeel over de vloer van je rekencentrum hebben. Daarnaast kunnen grote serverparken simpelweg om practische redenenen niet vanaf afzonderlijke werkplekken worden beheerd; vaak gaat het om tientallen systemen, soms zelfs om vele honderden of zelfs duizenden.

Maar ook de kleine switches komt men in deze wereld weldegelijk tegen. Ze worden bijvoorbeeld ingezet in dealing rooms en call-centers, waar men vaak meerdere systemen tot zijn beschikking heeft, maar die om practische redenen vanaf één of twee terminals wil kunnen bedienen.

Flexibel

Enterprise klasse KVM switches zijn multi-platform, multi-user en multi-protocol systemen.

Multi-platform omdat alle soorten systemen op deze switches kunnen worden aangesloten. Niet alleen Intel machines met hun VGA en PS/2 aansluitingen, maar ook Macintoshes, seriële apparaten als netwerk routers, switches en andere appliances, en Unix systemen van IBM, HP, Sun. Door de afzonderlijke switches te cascaderen tot grote bomen, kunnen zo duizenden verschillende systemen tegelijk worden benaderd.

Multi-user omdat de toegang tot al deze systemen niet beperkt is tot een enkele werkplek, maar tegelijkertijd tot wel vier werkplekken kunnen worden bediend. Door gebruik te maken van remote access features en uitbreidingen kunnen via het netwerk nog meer van die systemen worden ontsloten.

Multi-protocol tenslotte omdat de KVM switches niet meer alleen via een standaard monitor, toetsenbord en muis kunnen worden bediend. Behalve dat de KVM switches zorg dragen voor de conversie van alle verschillende achterliggende technologieën, is namelijk ook de voorkant de laatste jaren veel flexibeler geworden. Met behulp van KVM over IP kunnen de (virtuele) werkplekken ook op afstand via een speciale client of web browser worden benaderd.
En daarmee zijn we aangeland bij het punt waarop het belangrijk wordt KVM switches en Server-Based Computing (zie kader) duidelijk van elkaar te onderscheiden.

KVM over IP

KVM informatie wordt tegenwoordig niet meer alleen over KVM kabels verstuurd, maar de achterliggende systemen (gekoppeld aan de KVM switches) kunnen via een speciale gateway ook over het IP netwerk worden benaderd (KVM over IP). Belangrijkste verschil tussen KVM over IP en SBC is echter niet alleen de onderliggende technologie, maar vooral de toepassing.

KVM switches worden vooral door beheerders gebruikt om vanaf een enkele werkplek een hele verzameling van systemen te kunnen benaderen. Daarbij is belangrijk dat zij niet alleen op een draaiend systeem kunnen inloggen om daar onderhoudswerkzaamheden, monitoring en allerlei andere operationele zaken uit te voeren, maar dat zij bijvoorbeeld ook toegang tot het BIOS kunnen krijgen, en soms zelfs op de afstand de machine kunnen herstarten.

SBC is vooral bedoeld om toepassingen op afstand voor gebruikers beschikbaar te maken. Vaak gebeurt dat als onderdeel van een thin client architectuur.  Daarbij kan, net als bij KVM over IP, gebruik gemaakt worden van een speciale client in de vorm van een Java Applet of ActiveX component (in dit geval een ICA of RDP client), een X server applicatie, of een grafische terminal die ICA, RDP en/of het X Protocol ondersteund.
Maar veel vaker wordt de terminal server in eerste instantie als gateway voor toegang op afstand (remote access) ingezet. Dergelijke systemen bieden immers niet alleen toegang tot de achterliggende applicaties, maar verzorgen ook de toegangsbeveiliging, sessie management en de ontsluiting voor internet en intranet via de web browser. In dit verband moeten we tenslotte ook Tarantella nog noemen, een spin-off van het oude SCO, waar men zich specifiek bezighoudt met de ontwikkeling van dergelijke applicatie gateways.